Fluitend sloot Debby haar auto af. Ze was zo goedgemutst, omdat ze sinds lange tijd weer een baantje had. Door allerlei omstandigheden was ze al menigmaal ontslagen en doordat ze vaak ziek was geweest had ook het uitzendbureau al enige tijd geen beroep op haar gedaan.
Maar nu was ze via een goede vriend aangenomen bij een schoonmaakbedrijf en mocht ze een paar uurtjes per dag diverse objecten schoonmaken. Dat kon variëren van vakantiehuisjes tot aan kantoorgebouwen. Het aanbod was precies op tijd gekomen, want over een klein jaar zou ze gaan trouwen en haar vriend had ook al geen vast inkomen. Alle centen die ze konden pakken, waren dan ook meer dan welkom.

Debby is een kleine vrouw van half in de dertig. Haar vader is Ambonees en haar moeder is Nederlandse, zodat ze zelf een mokkakleurige huid heeft en een bos lange zwarte haren, die ze voor de afwisseling weer heeft voorzien van wat lichtere tinten. Ze is brildragend en haar ogen zijn uitzonderlijk donker bruin. Sinds een paar jaar had ze verkering met Richard, een man die twee jaar ouder was dan zijzelf. Ook hij was al een paar jaar werkloos geweest en sinds kort werkte hij weer als uitzendkracht bij een fabriek. Het werk was zwaar en smerig en ook de onregelmatigheid was geen succes, terwijl de verdiensten amper genoeg waren om het huishouden te kunnen bekostigen. Meermaals was hij slecht gehumeurd en veelal greep hij dan naar het bier, waar hij dan overvloedig veel van dronk. Menigmaal had dat gedrag gebotst met Debby, waarna zij besloten heeft om ook weer te gaan werken. Na veel omzwervingen was ze nu ruim een week weer aan de slag.

Deze avond was de donkere schoonheid ingepland om een basisschool schoon te maken, samen met een mannelijke en een vrouwelijke collega. Vanaf het parkeerterrein liep ze het schoolplein op. Bij de hoofdingang stond Stef, de mannelijke collega haar al op te wachten.
De jonge man had namelijk geen sleutel van het pand. “Hoi Stef, is Jennifer er nog niet?” vroeg Debby. De jongen schudde zijn hoofd. Dat was wel raar, want Jennifer was altijd ruim voor aanvang van het werk in het object aanwezig, om de spullen klaar te zetten. Debby pakte haar sleutelbos en zocht naar de goede sleutel. De vele sleutels leken op elkaar en het duurde dan ook even, voordat ze de juiste had gevonden. Samen met Stef trad ze de school binnen en sloot de deur, zoals dat verplicht was, aan de binnenzijde weer af. Ze zette het alarm af en samen met Stef liep ze in de richting van de schoonmaakkast.

Terwijl Debby de emmers vol warm water liet lopen, begon haar telefoon ineens te trillen en luid te rinkelen. Snel pakte ze het kleine toestel uit haar broekzak en keek op het display. Het was het nummer van Jennifer. Ze nam aan en hoorde de zware stem van Jennifer: “Hoi Deb, sorry hoor, maar ik kom vanavond niet, ik ben hartstikke verkouden. Ik kruip lekker mijn warme bed in. Redden jullie je daar wel, anders bel ik wel even met het hoofdkantoor, dat ze je een vervanger sturen.” “Nee hoor,” zei Debby, “dat is niet nodig, Stef is al druk bezig en ik heb al gezien, dat het niet heel erg vuil is. We redden het wel. Ziek jij maar lekker uit en beterschap.” Nadat ze had opgehangen stak ze haar telefoon weer in de zak van haar broek.
Ze draaide de kraan uit en zette de emmer op haar schoonmaakkar. Fluitend liep ze naar het lokaal, waar ze zou beginnen.

Met gezwinde spoed leegde ze de vuilnisbak, maakte ze het bureau van de leraar schoon, waste ze de ramen en de deur, om vervolgens met de vlakmop het stof en de kleine rommeltjes bij elkaar te vegen. Daarna dweilde ze de vloer met het schuimende, warme water.
Zo deed ze de vier lokalen aan die zijde van het gebouw in vlot tempo. Het gezoem van de schrobmachine, waarmee Stef de gangen schoonmaakte, kwam steeds dichterbij. Stef floot een heel ander deuntje dan Debby, maar dat stoorde haar niet, want het geluid van de roterende borstels overstemde toch vrijwel alles. Debby moest nog twee lokalen schoonmaken en daarna de lerarenkamer, terwijl Stef de gymzaal op het programma had staan. Als laatste zouden ze samen de twee toiletgroepen in het gebouw doen.

Afwisselend neuriënd en fluitend deed Debby haar werk. Het was nu stil in het gebouw. Stef was met de machine naar de gymzaal gegaan. Nu miste ze Jennifer wel, want met haar was het nooit stil. Jennifer kakelde eigenlijk constant. Het voordeel dat ze nu ziek thuis zat, was dat Debby lekker op kon schieten. In een mum van tijd had ze beide lokalen aan de andere zijde van de school op orde en kon ze dus aan de lerarenkamer gaan beginnen. De ruimte was niet erg groot. Er stonden drie rechthoekige tafels aan elkaar geschoven en aan elke zijde stonden zes stoelen, en ook op beide uiteinden stond een stoel. In een erker van de ruimte had de directeur een werkplek voor zichzelf gecreëerd. Daar stond een bureau met een computer met daarvoor een luxe bureaustoel. Helaas hadden de leraren niet de moeite genomen, om in tegenstelling tot de leerlingen, de stoelen even op de tafel te zetten. Mopperend zette Debby de stoelen één voor één op de tafel en pakte de stofzuiger uit de werkkast. Op wat kruimels na was de vloerbedekking nog vuilvrij en was ze er snel mee klaar. Als extra service zette ze de stoelen weer op de vloer en nam de tafels en het bureau van de directeur af met een sopje.

Tevreden reed Debby de schoonmaakkar uit de lerarenkamer. Even schoon water pakken, en dan zou ze Stef gaan roepen om een kop koffie te komen drinken. Ze zette de emmer weer op haar kar en liep neuriënd naar de gymzaal. Ze opende de toegangsdeur en zag, dat Stef inmiddels klaar was en de schrobmachine in haar richting reed. Ze hield de deur voor hem open, waarna hij de gang in reed. “Wacht maar even,” riep Debby tegen haar collega, “dan ga ik voor je aan om de deuren open te houden. Halverwege de gang zat een klapdeur, die ze ook voor Stef openhield. De jongeman lachte alleen maar naar haar, zonder verder iets te zeggen. Hij was nooit erg spraakzaam, tenminste niet tijdens het werk. Debby was hem in het weekend eens in het centrum tegen gekomen en had hem toen bij een paar vrienden zien staan. Hij had toen aanzienlijk meer praatjes, dan wanneer hij bij zijn collegae was. Gezamenlijk liepen ze naar de werkkast, waar de schrobmachine weer aan de lader werd gezet. De kast was vlak naast de lerarenkamer, waar de twee samen een kop koffie zouden gaan drinken.

Debby schonk voor beiden een kop koffie in. Hierbij stond ze met haar rug in de richting van Stef gedraaid. Zo kon ze niet zien, dat de jongen haar met meer dan normale aandacht bekeek. Nu zag ze er ook wel erg lekker uit, ze droeg een zwarte broek van een wat gladde, beetje knetterende stof en daarboven een witte bloes met een zwart gebreid vestje. Verder droeg ze een paar zwarte laarzen zonder hakje. In haar vrije tijd was een hakje voor haar noodzaak, tijdens het werk was een platte schoen of laars beter. Zodra ze zich naar Stef draaide met de twee koppen hete koffie, keek hij snel naar beneden, waar een tijdschrift lag en deed alsof hij aandachtig aan het lezen was. Zwijgend dronken ze hun koffie. Af en toe stelde Debby een vraag aan haar collega, maar veel meer dan een ja of nee kwam er niet uit. Nadat ze haar koffie had gedronken, zei Debby: “Pff, het is hier helemaal niet koud, hè?” Stef trok even met zijn schouders, maar reageerde verder niet. De mooie vrouw stond op en knoopte haar vestje open, en hing deze over de leuning van haar stoel. Stef kijk stiekem op en aanschouwde zijn mooie collega.

Stef werkte al wat langer voor het schoonmaakbedrijf, nu ongeveer een jaar. Hij had al veel collega’s zien komen en gaan. Meestal waren het jonge jongens, die hem moesten assisteren bij het ramen wassen van grote bedrijven. Af en toe mocht hij mee naar de wat kleinere objecten, zoals onder andere deze school. Meestal was hij hier met Jennifer en nog een andere vrouw, maar deze laatste was met zwangerschapsverlof gegaan en nu was Debby dus voor haar in de plaats gekomen. Jennifer vond hij maar een vervelend mens. Altijd kwebbelen en het liefste roddelen over collega’s. Daar kwam bij, dat ze niet bepaald een schoonheid was, in tegenstelling tot de vrouw, die deze avond alleen met hem in dit gebouw was. Nu zat hij naar Debby te kijken. De jonge vrouw had zojuist haar vest uit gedaan en hij kon van de zijkant nu duidelijk de rondingen van haar borsten zien. Ze waren niet enorm, maar vergeleken met die van Jennifer leken die van Debby wel op de Rocky Mountains. “Wil je nog een kopje?,” vroeg Debby plotseling. Stef knikte instemmend en zei: “Ja, lekker.” Met dat laatste bedoelde hij toch iets anders.

Debby pakte een bekertje en wou deze onder de uitloop van de koffieautomaat zetten, echter stootte ze tegen de rand en liet het bekertje vallen. Snel bukte ze zich. Stef zag de contouren van haar slip in de gladde stof van haar broek. Hij voelde, hoe in zijn broek een welving ontstond. De aanblik van de strakke kont van Debby deed zijn mannelijkheid groeien. Hij schoof zijn stoel wat naar achteren en wilde gaan staan, toen Debby weer overeind kwam en het bekertje neerzette en de koffie erin liet lopen. Ze draaide zich naar hem toe en om te voorkomen dat zij de bobbel in zijn broek zou kunnen zien, liet hij zich snel weer zakken.
Samen dronken ze snel de tweede kop koffie. “Kom Stefje,” zei Debby gekscherend, “we gaan het even afmaken.” Stef goot de laatste slok koffie in zijn mond en wierp het bekertje in de afvalzak, die bij de deur stond te wachten tot hij in de container zou worden gedeponeerd.
Snel liep hij richting werkkast, waar hij de kar pakte en deze naar de eerste groep toiletten reed.

Samen maakten ze de toiletten schoon, waarna ze alle gereedschappen opruimden.
“Zo, klaar, we kunnen lekker naar huis Stef,” zei Debby vrolijk terwijl ze haar jas pakte.
Juist op het moment, dat ze samen naar de toegangsdeur liepen, zei ze: “Ach, verdorie, vergeet ik mijn vestje. Wacht je even, ik ga hem even halen. Met een snel loopje ging ze richting lerarenkamer, waar het gebreide vestje nog over de leuning van de stoel hing.
Ze liep naar de stoel en pakte het kledingstuk. Achter haar hoorde ze de deur van de lerarenkamer dichtslaan. Ondanks dat ze wist dat deze deur altijd open bleef staan, drong het in eerste instantie helemaal niet tot haar door. Gehaast draaide ze zich om en al zoekend naar haar sleutelbos liep ze terug in de richting van de deur. Toen ze opkeek, zag ze Stef tussen haar en de deur in staan. Verschrikt keek ze hem aan. “Goh.. Stef, je laat me schrikken man,” zei ze en probeerde langs hem naar de deur te gaan. De jongeman bleef echter voor haar staan en maakte zich breder door zijn arm uit te steken.

Debby reageerde geërgerd. “Kom Stef, niet zo flauw doen, ik wil graag naar huis.” Ze duwde zijn arm weg, maar Stef verweerde zich en rukte zijn arm weer los, om hem vervolgens weer voor haar te houden. “Jij mag straks naar huis,” zei hij plotseling, “maar eerst ga je even wat voor mij doen.” Met zijn nog vrije hand opende hij de rits van zijn jeans en haalde heel snel zijn jongeheer eruit. Met grote en verschrikte ogen keek Debby naar het geslachtsdeel, om vervolgens woedend in de jongens ogen te kijken. “Verdomme Stef, doe eens normaal, een geintje is leuk, maar dit niet” zei ze kwaad. “Hou je bek, vuile slet,” schreeuwde hij, “dit is geen geintje, jij gaat mij nu gewoon pijpen, of je dat leuk vindt of niet!” “Hier ga jij verdomme meer van horen, klootzak,” riep Debby en wederom deed ze een poging om de jongen opzij te duwen. Deze keer lukte het haar om langs hem te komen, maar de deur was gesloten en voordat ze de deur open kon krijgen werd ze hard terug getrokken. “Hier blijven Deb,” zei Stef en door de ruk die hij haar gaf kwam ze half strompelend terug in de lerarenkamer. De deur bleef achter haar gesloten.


Doordat ze uit haar evenwicht was geraakt, viel Debby half over de stoelen. Eén viel om, de tweede schoof een eind opzij en de mooie jonge vrouw viel er precies tussenin. Ze kwam op haar billen terecht. Een beetje gedesoriënteerd keek ze op en zag haar collega op haar af komen, nog steeds met zijn lid uit de broek. Ook de knoop was inmiddels open. Vlak voor haar bleef hij staan en liet zijn jeans tot op de knieën zakken. “Zo snolletje, maak mij maar eens blij,” en met zijn hand leidde hij zijn niet geringe penis, die al aardig hard was geworden, in de richting van haar gezicht. Debby protesteerde hevig, ze schreeuwde, gilde, maar wist tegelijkertijd dat niemand haar zou horen. Ze deinsde achteruit, maar de omgevallen stoel belemmerde haar verder te gaan en haar poging om op te staan werd verhinderd door de hand, die Stef op haar schouder legde. Met diezelfde hand trok hij haar hoofd naar zijn kruis toe.
Debby`s voelde Stef`s penis tegen haar wang drukken. Met afgrijzen draaide ze haar hoofd opzij en ze sloot haar ogen. Ze hield haar lippen stijf op elkaar. “Kom op, doe dat bekje eens open,” zei Stef nog vriendelijk, maar ook sarcastisch. Debby schudde haar hoofd. Ze voelde nu de eerste tranen in haar ogen branden. De woede overwon nu haar angst.

Met een ruk trok ze zich los en kwam ze omhoog. Stef schrok van deze krachtsexplosie en moest een stap terug doen. Debby stond al half overeind, toen Stef zich hervond en met zijn rechterhand uithaalde. De vlakke hand spatte tegen de linkerwang van Debby, die daardoor weer terug viel en op haar knieën op de vloer terecht kwam. Haar wang brandde van de harde klap. “Auw!, klootzak!” schreeuwde ze. Dit was voor Stef de ideale gelegenheid. Hij ging weer voor haar staan en legde zijn linkerhand op haar achterhoofd, met haar haren stevig vast.
Debby kon niets anders uitbrengen dan een luid “Aaah”, waardoor haar mond open stond. Stef pakte met zijn rechterhand zijn penis vast en leidde deze naar de openstaande mond van zijn lieftallige collega. Debby voelde het harde lid op haar tong. Ze deed nog een poging om terug te trekken, maar Stef`s hand hield haar hoofd dusdanig in zijn greep, dat het eigenlijk zinloos was. “Zo, en geen geintjes meisje, anders zwaait er wat,” gromde Stef en duwde zijn onderlichaam verder naar voren, zodat zijn eikel dieper in Debby`s mond kwam. “En nu pijpen!”

Debby speelde even met de gedachte, om haar tanden flink in de harde penis te zetten, maar bedwong dat,omdat ze vreesde dat Stef daar zo agressief van zou worden, dat hij haar wel eens flink pijn zou kunnen gaan doen. Stef trok haar hoofd aan haar haren naar achteren en duwde het dan weer terug. Debby besloot om deels mee te werken. Ze voelde Stef in haar mond, maar actief deed ze niets. Het scheen Stef niet te deren. Gevoelsmatig neukte hij zijn collega in haar mooie mond en hij genoot er zichtbaar van.
Na een tijdje in deze pose te hebben gestaan, trok hij zich terug en gebood Debby te gaan staan. Hij hielp haar zelfs omhoog, om haar daarna stevig vast te pakken. Haar arm werd op haar rug gedraaid, terwijl ze gebogen over de tafel werd geduwd. Zonder te kunnen zien wat hij deed, wist Debby dat Stef zich met zijn vrije hand ontdeed van zijn jeans. Zijn laarzen vielen met een bonk op de vloer. Direct daarna greep diezelfde hand haar haren weer vast, terwijl hij met zijn anders hand nog steeds haar arm op haar rug gedraaid hield. Langzaam werd ze vooruit geduwd in de richting van het bureau van de directeur.

Met zijn rechtervoet schopte Stef tegen de leren bureaustoel, die daardoor gewillig opzij rolde. Nu was er genoeg ruimte om zijn slachtoffer voorover over het bureau te duwen. Debby huilde, het vocht van haar tranen deed haar mascara doorlopen en haar bril een beetje beslaan.
De woede die ze had gevoeld was weer terug geslagen naar angst en machteloosheid. Ze had geen kracht meer tot verzet. Haar wang deed pijn van de klap en haar arm van het krachtige draaien. Stef liet haar los, zodat ze op haar ellebogen op het bureaublad kon steunen. Ook haar haren werden los gelaten. Ze boog haar hoofd lijdzaam naar voren, het voelde als een bevrijding om niet meer hard aan de haren te worden getrokken. Ze voelde Stef`s handen over haar rug glijden. Alsof hij haar aan het masseren was. Geen onaangenaam gevoel, maar in deze situatie wond het haar zeker niet op. Zijn handen gleden snel naar beneden en een fractie later voelde ze, hoe haar bloesje uit haar broek werd getrokken. Stef greep het stof aan de onderzijde van de bloes met twee handen en met een fel scheurend geluid trok hij het van elkaar. Debby huiverde van het geluid. Wat was deze griezel met haar van plan?


Stef scheurde het witte bloesje tot aan de kraag open. Debby`s donker getinte rug werd zichtbaar. Halverwege was een smal bandje van een rode beha zichtbaar. Stef gromde zachtjes. Hij zag, dat Debby zich gewonnen had gegeven. Ze leunde op haar ellebogen en hield haar handen voor haar ogen. Af en toe hoorde hij haar licht snikken. Met een korte ruk trok hij aan het beha bandje. Het bleek sterker dan verwacht, want met een felle snap kletste het weer op de rug van Debby, die een klein gilletje liet horen. Bij de tweede poging begaf het kleine haakje het en vielen beide zijden elk een kant op. Stef liet zijn handen over de rug glijden, om snel onder de oksels door naar voren te gaan. Het kant van de rode beha bleef echter storend in de weg zitten, zodat hij genoodzaakt was om nogmaals van beide kanten een stevige ruk te geven. Met een korte scheur trok hij de cups van elkaar. Stef liet de beha voor wat het was en nam de nu vrij borsten in zijn handen. Debby huiverde bij de aanraking.

De mooie, jonge vrouw voelde hoe de vrij grote handen haar bescheiden borsten betastten. Zijn vingers beroerden haar tepels. Stef hing over haar heen en ze voelde zijn hijgende adem in haar nek. Ze voelde ook, hoe zijn harde penis door de gladde stof van haar broek heen tegen haar billen drukte. Regelmatig was ze door Richard in deze houding genomen, maar haar eigen vriend deed het altijd teder. Stef kneed haar borsten alsof ze gemolken moesten worden. Debby verbeet de pijn door haar handen te ballen tot vuisten, maar verder was ze nog steeds machteloos. Na een tijdje liet Stef haar borsten los, wat als een kleine bevrijding voelde. Zijn ruwe handen gleden over haar buik naar beneden, tot ze de knoop van haar broek bereikten. Met een simpele beweging opende Stef de knoop, pakte beide flappen van de boord vast en trok er hard aan. Het lipje van de ritssluiting knalde hierdoor kapot en schoof via het bureaublad op de zitting van de bureaustoel. Onderaan de rits scheurde de broek verder tot halverwege het kruis. De rechterhand van Stef gleed ruw naar onderen.

Hij voelde de schaamhaartjes door het kanten slipje prikkelen. De aanraking van haar vrouwelijkheid, al werd deze nog door het slipje gescheiden van zijn hand, maakte hem opgewonden. Zijn penis knelde tegen de billen van Debby. Na een paar strelingen in het kruis zochten zijn vingers een weg onder het slipje. Debby stribbelde even tegen door haar benen stijf tegen elkaar te duwen, maar de hand van Stef was sterk en wurmde zich er tussen.
Debby voelde de randen van haar slipje in haar liezen trekken. Het was een onaangenaam gevoel en een nieuwe serie tranen rolden over haar wangen. Stef `s vingers kroelden door het kleine bosje haar, voordat hij verder afdaalde. Zijn middelvinger gleed tussen de schaamlippen en raakte even kort het kleine, harde knopje aan. Een siddering van afschuw trok door Debby`s lichaam. Stef duwde verder en liet zijn vinger in het warme grotje glijden.
Daar Debby niet opgewonden was, voelde het allemaal vrij droog aan. Hij trok zijn hand terug, hield zijn vinger even in zijn mond en ging daarna snel terug. De smaak van vrouwelijke sappen streelden zijn papillen. Zijn natte vinger gleed nu makkelijker naar binnen.

Geruime tijd vingerde Stef Debby. De mooie vrouw voelde de vinger per keer dieper en ruwer in haar onderlichaam. Ze was helemaal niet vies van seks, als alles maar rustig en teder gebeurde. De ruwheid van Stef zou haar nooit op kunnen winden. Stef had al snel door, dat hij geen opwinding veroorzaakte en dat speet hem. Hij trok zijn hand terug en plaatste deze voor Debby`s mond. Na wat tegenstribbelen duwde hij de vochtige vinger in haar mond. Ze proefde haar eigen vrouwelijke smaak. Toen deed ze iets, dat ze beter had kunnen laten. Met een ferme beet zette ze haar tanden in de vinger van Stef. “Godverd…. Vieze vuile rothoer,” schreeuwde Stef en trok zijn hand ruw uit haar mond. Hij zag een druppel bloed uit een sneetje komen. Zonder zich te bedenken sloeg hij hard tegen het hoofd van zijn slachtoffer.
De bril van Debby vloog even door de lucht en viel met een harde klap op het bureaublad., waar het na een kleine schuiver bleef liggen.

Stef was woest door de onverwachte aanval. De klap had Debby echter dusdanig verdoofd, dat het verzet al snel weer was gebroken. Stef greep haar haren weer vast en trok haar naar zich toe. Met een ferme zwaai draaide hij haar om, zodat ze elkaar nu recht in het gezicht keken. De bloes en de resten van haar beha hingen nog in flarden om haar schouder. Met een flinke ruk scheurde Stef de restanten ineens weg, zodat Debby met ontkleed bovenlichaam voor hem stond. Nu kon hij haar borsten aanschouwen. De stevige borsten waren voorzien van vrij grote, donkere tepels. Op de rechter borst zag hij een klein getatoeëerd roosje.
Goedkeurend bekeek hij het ranke lichaam. Zijn blik dwaalde af naar beneden, waar de kapotte sluiting van de gescheurde broek treurig naar beneden hing. De rode, kanten slip zat hoog opgetrokken in Debby`s kruis en in de liezen waren rode striemen zichtbaar. Debby ha d haar ogen gesloten. Haar wangen waren zwart van de doorgelopen mascara en ze hield haar handen weer voor de ogen.

Stef tilde zijn vrouwelijke collega op, zette haar met de billen op het bureau. Met een korte ruk trok hij zowel de gladde broek als het slipje tot haar knieën naar beneden. Daarna verwijderde hij haar laarzen. Zo kon hij de broek makkelijker uittrekken. Nu zat Debby naakt op het bureau. Het enige dat ze nog aan had, waren haar zwarte pantykousjes, die ze vrijwel altijd droeg als ze laarzen aanhad. Stef bekeek de jonge vrouw met een wilde blik. Zo had hij haar vanaf de eerste kennismaking, ruim een week geleden, al graag willen zien. Ze zag er nog beter uit dan dat hij in zijn dromen had verwacht. Zijn penis was inmiddels keihard en stond recht omhoog. Hij stapte naar voren, spreidde Debby`s knieën en keek nu vol op haar verboden vruchtje. Een zwart bosje haar stak prachtig af op de bruine huid. Ook haar schaamlippen waren licht behaard. Debby verborg haar huilende gezicht achter haar handen. Ze wilde niet zien wat er met haar ging gebeuren.

Stef stak twee vingers tussen de schaamlippen. Het voelde nog steeds wat droog aan, maar hij wist wat hij daaraan moest gaan doen. Aangezien het verzet van Debby volledig weg was, durfde hij het aan om haar benen volledig uit elkaar te duwen. Hij bracht zijn gezicht naar het behaarde kruis en liet zijn natte tong een paar keer door de vagina glijden. Tussentijds bevochtigde hij hem nog eens met extra speeksel. Langzamerhand werd het gleufje natter. Ondanks het vreselijke dat er met haar gebeurde, vond Debby het gevoel van de ruwe tong langs haar schaamlippen wel lekker. Richard had haar nooit gebeft, dat vond hij smerig. Nee, ze mocht, nou moest, hem regelmatig pijpen, maar ze kreeg er niets voor terug. Stef was de eerste vent, die zijn tong in haar kutje stak. Maar desondanks bleef de woede voor de brutaliteit, waarmee hij dat deed. Maar de opwinding wierp toch vruchten af voor Stef, want het grotje begon warempel wat natter te worden. Hij proefde steeds meer geilheid, wat hem verblijdde. Even nog, en dan zou hij gaan doen, waar het hem om te doen was geweest.


De mooie schoonmaakster voelde tot haar eigen verbazing, hoe haar kutje natter en natter werd. Maar dat wilde ze helemaal niet. Haar krachtige en verbale verzet had ze door de emotie moeten staken, maar haar lichamelijke verzet had ze door willen zetten. Stef mocht niet merken dat ze ook maar iets wat hij bij haar deed enigszins lekker vond. Ze haalde haar handen langzaam voor de ogen weg en zag, hoe Stef haar fanatiek aan het beffen was. Alsof hij het door had, dat ze naar hem keek, stopte hij er abrupt mee. Hij stond op, keek Debby stoer en geil in de ogen en zonder iets te zeggen greep hij haar dijen en trok haar onderlichaam naar zijn kruis. Ze voelde de harde penis ruw bij haar binnen glijden. Met een gil liet ze Stef nog eens extra merken, dat hij binnen was. Hij duwde krachtig door, tot zijn schaamhaar het bosje van Debby raakte. Debby kreunde en sloot haar betraande ogen. Stef grijnsde en begon zijn collega te neuken. Eerst rustig, maar al snel ging hij sneller en ruwer tekeer. De jonge vrouw had hem al erg opgewonden en ook zijn dominantie had zijn testosteron tot leven gebracht. Door de krachtige stoten deinden de borsten van Debby lustig mee.

Het duurde niet lang voordat Stef klaar kwam. Zijn sperma spoot krachtig bij Debby naar binnen. Huilend keek ze naar het verbeten gezicht van haar opponent. Na de laatste stoot liet Stef zich voorover zakken en duwde zijn gezicht tussen Debby`s borsten. De stoppelbaard schuurde over haar vel, maar ze vernam het niet. Ze was geknakt. Verkracht op haar werk, nota bene door een collega. Ondanks dat ze af en toe zelfs genoot van zijn handelingen, voelde ze zich vernederd. Kansloos was ze geweest tegen deze geweldsexplosie. Verslagen lag ze op het bureau van de directeur. Haar handen voor haar ogen, één been opgetrokken en half op haar zij huilde ze. Stef zocht zijn kleren bij elkaar, pakte Debby`s broek en zocht haar mobieltje en sleutelbos. Hij wierp daarna het kapotte kledingstuk in haar richting. Het bleef half op haar been hangen. De verkrachter trok zijn jas aan en verliet zwijgend de kamer. De deur sloeg hard achter hem dicht. Het duurde een hele tijd, voordat ze van het bureau af durfde te komen. Haar lichaam deed pijn. Haar wang striemde, haar hoofd bonkte. Haar vagina brandde. Het witte zaad van Stef droop via haar dijen op het bureaublad. Voorzichtig raapte ze haar kapotte kledingstukken bij elkaar.


In de hal aangekomen zag ze, dat het buiten inmiddels donker was geworden. Ook in het gebouw brandden alleen wat nachtlampen. Stef had haar mobiel en sleutels meegenomen. De toegangsdeur was op slot. De hufter had haar ingesloten. Met de flarden van haar kleren om haar lichaam, alleen het zwarte vest was nog intact, liep ze door het gebouw. In de gymzaal was een nooduitgang, die vlak bij de parkeerplaats uitkwam. Verdwaasd opende ze de deur en liep ze naar haar auto. Gelukkig had Stef haar autosleutels niet meegenomen. Na een aarzeling startte ze de auto en reed ze naar huis.
Richard was nog niet thuis. Balen, want haar huissleutel zat dus aan haar sleutelbos, die Stef had meegenomen. Nu hadden de buren wel een sleutel, maar in deze hoedanigheid, met verlopen mascara en gescheurde kleding, durfde ze ook daar niet aan te bellen.
Ze liep om het huis en peuterde met een tak het raam van de bijkeuken open. Als een jonge kat sprong ze naar binnen en repte ze zich naar de douche.
Met een straal heet water spoelde ze alle ellende van zich af, tenminste de uitwendige ellende, het inwendige zou ze nooit kwijt raken.

Debby heeft geen aangifte gedaan van verkrachting. Stef is niet meer komen opdagen. Hij heeft zich niet afgemeld en daarom is hij op staande voet ontslagen.